Հանգանակում շարունակվում են տարեցների համար նախատեսված հոգեբանական խմբային թերապիայի հանդիպումները՝ ստեղծելով վստահության, մտորումների և հուզական կապի միջավայր։ Այս շաբաթական հանդիպումները, որոնք վարում է հոգեթերապևտ Անահիտ Լալայանը, իրականացվում են Էմպատիա հիմնադրամի հետ համագործակցությամբ և դարձել են մեր շահառուների կյանքի կարևոր ու սպասված մասը։
Վերջին հանդիպումը, որն անցկացվեց Հանգանակի գրասենյակում, առանձնանում էր իր խորությամբ և խորհրդանշականությամբ։ Մասնակիցներին առաջարկվեց գրել նամակ՝ ուղղված իրենց իսկ ապագա «ես»-ին, որը պիտի բացվի մեկ տարի անց։
Այս պարզ, բայց միաժամանակ շատ հուզիչ առաջադրանքը բացեց ներքին մտորումների դուռ։ Շահառուները սկսեցին անկեղծորեն գրել՝ արտահայտելով իրենց զգացումները, հիշողությունները, հույսերն ու ապագայի հանդեպ լուռ ցանկությունները։ Ոմանց համար այս գործընթացը այնքան նշանակալի էր, որ նրանք որոշեցին շարունակել նամակները տանը՝ ավելի խորությամբ ներկայացնելու իրենց մտքերը և խոստացան հաջորդ հանդիպմանը ներկայացնել վերջնական տարբերակը։
Սրահում տիրում էր խաղաղ և մտահայաց մթնոլորտ։ Լռության պահերը, մեղմ ժպիտներն ու փոխադարձ ըմբռնումը միավորում էին մասնակիցներին՝ յուրաքանչյուրին թույլ տալով խորանալ իր ներաշխարհում՝ միաժամանակ զգալով խմբի աջակցությունը։
Ինքն իրեն ուղղված նամակը դարձավ ոչ միայն վարժություն, այլև կամուրջ ներկայի և ապագայի միջև։ Այն հնարավորություն տվեց մասնակիցներին ընդունել այսօրվա իրենց վիճակը և միաժամանակ պահպանել հույսը վաղվա հանդեպ։
Հանդիպման ավարտին մասնակիցները հյուրասիրվեցին թեյով և սուրճով։ Սեղանի շուրջ նրանք շարունակեցին իրենց զրույցները, կիսվեցին մտքերով և վայելեցին միասին լինելու ջերմությունը։ Այս պարզ, բայց անկեղծ պահերը հանդիպմանը հաղորդեցին առանձնահատուկ մտերմություն և ապահովության զգացում։
Հանգանակում այս հանդիպումները ևս մեկ անգամ հիշեցնում են, որ ապաքինումը հաճախ ծնվում է լուռ և խիստ անձնական պահերից՝ գրված խոսքից, կիսված մտքից և ապագայի նկատմամբ ունեցած հավատից։