Անգլերենի առաջին դասի գեղեցիկ մեկնարկից հետո մեր թիմը շարունակեց դասավանդումը, քանի որ կամավորները զբաղված էին իրենց քննություններով։ Բայց դասերի հոգատար ու ջերմ մթնոլորտը մնաց անփոփոխ, իսկ մասնակիցների առաջընթացը՝ նկատելի ու ոգեշնչող։
Վերջին դասերի ընթացքում նրանք սովորեցին թվերը, այբուբենը, պարզ ողջույններն ու հարցերը՝ «What is your name?», «How old are you?», ինչպես նաև Present Simple–ի օգնությամբ սկսեցին պատմել իրենց մասին՝ իրենց ազգության, ծննդավայրի, մասնագիտության և ընտանիքի մասին։ Շատերն առաջին անգամ հնարավորություն ունեցան փոքր խոսակցություններով ինքնավստահ հանդես գալու, ինչն իրապես հուզիչ էր տեսնել։
Դասերից հետո մեր թիմը մասնակիցների համար պատրաստել էր մի փոքրիկ, բայց շատ հաճելի անակնկալ՝ հայկական ավանդական խափամա։ Բոլորը միասին վայելեցին այն՝ ստեղծելով ջերմ, ընտանեկան մթնոլորտ, որտեղ սովորելն ու շփումը դարձան ավելի մտերմիկ, ավելի մարդկային։
Այս դասերը մեզ նորից հիշեցնում են, որ երբ մարդիկ միասին են սովորում, աջակցում միմյանց և կիսվում անգամ ամենափոքր ուրախություններով, ստեղծվում է մի շատ ավելի մեծ ու արժեքավոր բան, քան պարզապես սովորելն է։ Հանգանակում մենք տեսնում ենք, թե ինչպես է լեզուն դառնում բառերից ավելին՝ կամուրջ դեպի վստահություն, արժանապատվություն, կապ և նոր հույս։ Եվ մեր մասնակիցների յուրաքանչյուր փոքր քայլ վկայում է նրանց ուժի, ինչպես նաև՝ իրենց շուրջը ստեղծված հոգատար համայնքի մասին։
