Էմպատիա հիմնադրամում տեղի ունեցավ մի իսկապես նշանակալից և հուզիչ իրադարձություն՝ բացվեց նոր գրադարան, որը խոստանում է դառնալ գիտելիքի, մտորումների և համայնքային կապի յուրահատուկ կենտրոն։
Մեզ համար մեծ պատիվ էր, որ Հանգանակի շահառուներն ու աշխատակազմը հրավիրված էին որպես համայնքի կարևոր և անբաժանելի մաս։ Ներկա լինելով ոչ միայն որպես հյուր, այլ որպես այս համայնքի լիարժեք մասնակից՝ միջոցառումն առավել ջերմ և խորհրդանշական դարձրեց բոլորիս համար։
Գրադարանի բացումը համընկավ «Գիրք նվիրելու օրվա» հետ՝ մի օր, երբ Հայաստանում տոնում են գրքի ուժը և ընթերցանության մշակույթը։ Խորհրդանշական էր, որ հենց այդ օրը իր դռները բացեց մի նոր գրադարան՝ իր մեջ ամփոփելով պատմություններ, գաղափարներ և հույս։
Միջոցառման առանձնահատուկ պահերից էր լեզվաբան-գիտնական Սուսաննա Տիոյանի մասնակցությունը։ Նրա ներկայությունը միջոցառմանը հաղորդեց մտավոր խորություն և մարդկային ջերմություն։ Նա ներկայացրեց իր գիրքը՝ խոսելով լեզվի, ինքնության և մշակութային ժառանգության պահպանման կարևորության մասին։ Նա հաճելի անակնկալ մատուցեց՝ իր գրքի օրինակները նվիրելով գրադարանին և մեր խմբի անդամներին՝ հուզիչ և խորհրդանշական մի ժեստ, որը մեծ ուրախություն պատճառեց ներկաներին։
Գիրքը պարզապես էջերի հավաքածու չէ։ Այն հիշողություն է, ինքնություն, սերունդներին կապող կամուրջ։ Մեր շահառուների համար, ովքեր իրենց հետ կրում են տեղահանության ցավը, բայց նաև տոկունությունն ու հույսը, այս նոր գրադարանը ոչ միայն գրականության հասանելիություն է, այլև պատկանելության և շարունակականության զգացում։
Միջոցառման ողջ ընթացքում մթնոլորտը լի էր անկեղծությամբ, ժպիտներով և խաղաղ ոգեշնչմամբ։ Մասնակիցները հետաքրքրությամբ թերթում էին գրքերը, զրուցում, կիսվում մտքերով և վայելում միասին լինելու արժեքը։
Ինչպես միշտ, հանդիպումն ավարտվեց ամենաջերմ ձևով՝ թեյի և սուրճի սեղանի շուրջ։ Մասնակիցները շարունակեցին իրենց զրույցները, կիսվեցին տպավորություններով և պարզապես վայելեցին միասնականության այդ խաղաղ պահերը։
Այս գրադարանի բացումը պարզապես մի սենյակի բացում չէր։ Այն նոր էջի սկիզբ էր՝ գրված հույսով, նվիրումով և համայնքային ուժով։
